Aleja Górska w Bydgoszczy

Sedno
Aleja Górska to zielona trasa spacerowa o długości 650 m w Szwederowie, na krawędzi górnego tarasu Bydgoszczy. Przychodzi się tu dla widoku: ze skarpy widać panoramę Starego Miasta. Aleja stanowi dalszy ciąg drogi widokowej na wzgórzu gen. Dąbrowskiego.
Co tu jest
Trasa biegnie między ulicami Terasy i Kujawską, wzdłuż Zbocza Bydgoskiego. Zbocze opada o 25-30 m i dzieli miasto na dwa poziomy: górny i dolny taras. Zieleń wzdłuż alei zajmuje 2,63 ha. Miejscami rosną tu stare, rodzime dęby, klony, lipy i buki.
Najlepszy widok daje platforma widokowa na wysokości Nowego Rynku. Po drodze mijasz kilka punktów, które porządkują spacer:
- tablicę przy ul. Terasy 2, która upamiętnia Juliana Prejsa (1820-1904): pisarza, redaktora i wydawcę, obrońcę języka polskiego, mieszkającego tu w latach 1865-1904;
- zaplecze II Liceum Ogólnokształcącego i szkoły katolickiej, na odcinku od Terasy do Wiatrakowej;
- szerokie schody przy Nowym Rynku z lat 1993-1995, wpisane w krajobraz skarpy;
- ulicę Wiatrakową w wąwozie, przy której dawniej stało kilka wiatraków zbożowych;
- zabytkowy Dom Sierot z 1905 roku, za którym biegnie ostatni odcinek alei; dziś mieszczą się w nim Pogotowie Opiekuńcze i szkoła podstawowa nr 55.
Historia miejsca
Pierwotnie trasa nazywała się Planty Okrężne. Była alternatywą dla plant nad Brdą, czyli promenady przy rzece: zamiast spacerować nad wodą, można było oglądać miasto z góry. Planty na południowych wzgórzach zaczęto budować pod koniec XIX wieku, jak podaje Wikipedia.
Prace szły etapami: w 1890, 1910 i 1922 roku oraz w latach 1940-1942. Fragmentu między Podgórną a Terasy nigdy nie dokończono. Dalej planty prowadziły odcinkami rozdzielonymi parowami, w których poprowadzono ulice Terasy, Wiatrakową i Kujawską.
Przed wojną Aleją Górską nazywano całą miejską trasę widokową od Podgórnej na wschód, do Wzgórza Wolności. Planty od Terasy do Wzgórza Wolności zajmowały 9,7 ha, a rosło na nich 70 gatunków drzew i krzewów, liściastych i iglastych. Dziś nazwa obejmuje tylko odcinek między ulicami Terasy i Kujawską.
Co z rewitalizacją?
Projekt rewitalizacji, czyli Ścieżkę spacerowo-widokową na skarpie południowej, odłożono w 2010 roku z powodu wysokich kosztów wykupu terenu. Powodem jego przygotowania był zły stan alei i niewykorzystane walory widokowe. Wpisano go do Lokalnego Planu Rewitalizacji Miasta Bydgoszczy i uzyskano na niego 1,3 mln zł unijnego dofinansowania z Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Kujawsko-Pomorskiego na lata 2007-2013.
Plan obejmował koncepcję zagospodarowania obszaru od ulicy Stromej do Kujawskiej z myślą o rekreacji i wypoczynku oraz jej realizację.
Jak przejść aleję
Idź od ulicy Terasy przez Wiatrakową do Kujawskiej, mijając punkty z powyższej listy. Przy Nowym Rynku szerokie schody prowadzą na dolny taras, więc to wygodne zejście w stronę Starego Miasta.
Nie spiesz się. Na platformie przy Nowym Rynku polecam zatrzymać się na dłużej, bo to najlepszy punkt widokowy na trasie.
Kiedy warto przyjść
Jeśli idziesz po panoramę Starego Miasta, wybierz dzień z dobrą widocznością. Jeśli chcesz po prostu pospacerować wśród zieleni, pora jest mniej ważna: miejscami aleję otacza starodrzew, który wiosną i jesienią wygląda inaczej.
Przed dłuższą wizytą sprawdź komunikaty urzędu miasta o ewentualnych utrudnieniach.
Fot. Pit1233, Public domain, Wikimedia Commons